ក្ដុកក្ដួលចិត្តពេកក្រៃ! សុខចិត្តរុញរទេះ១៥០០គីឡូ បាចផេះដុតសពមិត្តស្រី​នៅទីទួលខ្ពស់ ព្រោះមូលហេតុរំជួលចិត្ត១

បុរស​ជនជាតិ​ថៃ​ម្នាក់​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​រំជួលចិត្ត និង​កោត​សរសើរ​ជា​ខ្លាំង​អំពីភក្ដីភាព​ចំពោះ​មិត្តស្រី​ដែល​បាន​លា​ចាក​លោក​ជា​យូរ​ទៅ​ហើយ ​ដោយ​គាត់​បាន​ប្រមូល​ផេះ​ពីការ​ដុត​សព​មិត្តស្រី ដើរ​ទៅ​បាច​សាច​នៅ​ទី​ទួល​ខ្ពស់​មួយ​កន្លែង​​។

ពី​មុន​យើង​ធ្លាប់​ឮ និង​ឃើញ​គេ​បាច​ផេះ​ពីការ​ដុត​សព​នៅ​តាម​ដង​ទន្លេ​ដើម្បី​ជា​ការ​ឧទ្ទិស​ដល់​វិញ្ញាណក្ខន្ឋ​ឲ្យ​ជួប​តែ​សេចក្ដី​សុខ ​ត្រជាក់ត្រជុំ​ដូច​ទឹក​បាត​ទន្លេ ​ប៉ុន្តែ​បុរស​ម្នាក់​នេះ​បាន​ជ្រើស​ទីទួល​ដ៏​សែន​ឆ្ងាយ និង​ខ្ពស់​ជាង​គេ​បំផុត​សម្រាប់​បាច​ផេះ​មិត្តស្រី​ទៅ​វិញ។ ​ទី​កន្លែង​គាត់​បាច​នោះ​មាន​ឈ្មោះ​ថា​ទួល ដយ​អ៊ីនថានុន ដែល​គាត់​មិន​ធ្លាប់​ទៅ​ដល់​ទេ​តាំង​ពី​កើត​មក ​តែ​ធ្លាប់​ល្បី​​ថា ទួល​នេះ​ស្អាត​ ហើយ​ធ្លាប់​សន្យា​ជាមួយ​មិត្តស្រី​ថា ​គាត់​នឹង​នាំ​នាង​ទៅ​លេង ពេល​ពួក​គេ​មាន​ប្រាក់​គ្រប់​គ្រាន់​។

បុរស​រូប​នេះ​មាន​ឈ្មោះ ​សាកចៃ ​អាយុ ៣៩​ឆ្នាំ ​រស់​នៅ​ខេត្ត​ឧដនថានី ​បាន​រក្សា​ពាក្យ​សន្យា​ជាមួយ​មិត្តស្រី​ថា ​នាំ​នាង​ដើរ​កម្សាន្ត ​ពេល​នេះ​ក៏​នាំ​មែន​ តែ​មិន​មែន​ជាមនុស្ស​ទេ គឺ​​ជាផេះ​​របស់​សព​​មិត្តស្រី​។ ​មិត្តស្រី​គាត់​បាន​ស្លាប់​តាំង​ពី​ខែ​តុលា ​ឆ្នាំ ២០១៦ ​ប៉ុន្តែ​គាត់​នៅ​តែ​មិន​អាច​រក​ប្រាក់​សម្រាប់​ចាយ​វាយ​លើ​ថ្លៃ​ធ្វើ​ដំណើរ​បាន ទើប​សម្រេច​ចិត្ត​ដើរ​រុញ​រទេះ​ចាស់​មួយ អម​ជា​មួយ​សុនខ ៣ក្បាល។

​នៅ​ពេល​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​បាន​ជួប​គាត់​ដោយ​ចៃ​ដន្យ​ ហើយ​គាត់​កំពុង​រុញ​រទេះ​នៅ​ខេត្ត​ឈៀង​ម៉ៃ ​លោក សាកចៃ ​បាន​ប្រាប់​ថា ​គាត់​ចាប់​ផ្ដើម​ធ្វើ​ដំណើរ​ថ្មើរ​ជើង​ចេញ​ពី​ភាគ​ខាង​ត្បូង​ខេត្ត​ត្រាំង ​តាំង​ពី​ខែ​មករា ​ឆ្នាំ ២០១៧ មក​ហើយ។ ​តាម​ផ្លូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​គាត់​បាន​ជួប និង​រាប់​អាន​មិត្តភ័ក្ដិ ៣​នាក់ ជា​សុនខ​​អនាថា​ ក៏​បាន​ចូល​រួមដំណើរ​​ជាមួយ​គាត់​ដែរ។ ​ប្រភព​ដដែល​រាយការណ៍​ថា ​គាត់​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​ផ្លូវ​យប់​ត្រឹម​ណា ​គាត់​នឹង​បោះ​តង់​គេង​ជាយ​ផ្លូវ​​ត្រឹម​នោះ។

យូរ​ៗ​ម្ដង ​អ្នក​ដំណើរ ឬ​អ្នក​ភូមិ​ណា​អាណិត គេ​ឲ្យ​អាហារ និង​ទឹក​ខ្លះ​ទៅ​គាត់​សម្រាប់​បន្ត​ដំណើរ​ទៅ​មុខ​ទៀត។ សុនខ​ទី​មួយ​គាត់​បាន​ជួប​នៅ​ខេត្ត​សមុទ្រប្រាកាន​ ដាក់​ឈ្មោះ ក្រាក់​ចៅ ​ទី​ពីរ​ជួប​នៅ​ខេត្ត​ពិស្នុលោក ​ឈ្មោះ ណាម៉ូ ​និង​ទី ៣ តូច​ជាង​គេ​ទើប​ជួប​ថ្មី​ៗ​នេះ​ដែល​គេ​បោះ​បង់​ចោល​នៅ​វាល​ស្មៅ។ ​នៅ​ពេល​អ្នក​កាសែត​សួរ​ពី​ខ្មោច​មិត្តស្រី គាត់​ស្រាប់​តែ​ក្ដុកក្ដួល​ហូរ​ទឹក​ភ្នែក​មួយ​រំពេច។ ​

គាត់​និយាយ​រៀប​រាប់​ថា «​ខ្ញុំ និង​មិត្តស្រី​មិន​ដែល​ឃ្លាត​គ្នា​ទេ។ យើង​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​គ្នា សូម្បី​សម្រាក​ក៏​ជាមួយ​គ្នា បាយ​ថ្ងៃ​ត្រង់​ជាមួយ​គ្នា។ ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា ​ការ​ស្រលាញ់​អាច​វាស់​បាន ឬ​អត់​ទេ ​តែ​ថ្ងៃ​មួយ​ខ្ញុំ​នឹង​ឈប់​យំ។ ខ្ញុំ​តែង​តែ​គិត​រឿង​នេះ ​ពេល​កំពុង​ដើរ។ អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ដឹង​ពេល​នេះ ​គឺខ្ញុំ​ធ្វើ​ដើម្បី​មនុស្ស​ខ្ញុំ​ស្រលាញ់​ម្នាក់។ រឿង​រ៉ាវ​របស់​គាត់ ​ត្រូវ​បាន​គេ​ចែក​ចាយ​ពាស​ពេញ​អ៊ីនធឺណិត និង​បណ្ដាញ​សង្គម ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​អាណិត​គ្រប់​គ្នា៕