(បាត់ដំបង) កាលពីថ្ងៃ សុក្រ ១២ រោច ខែ ពិសាខ ឆ្នាំច សំរឹទ្ធិ ស័ក ព.ស ២៥៦២ត្រូវនឹងថ្ងៃទី១១ ខែ ឧសភា គ.ស ២០១៨ អនុវត្តតាមមតិណែនាំរបស់ឯក ឧត្តម ឧត្តមសេ នីយ៍ទោ អ៊ុច សុខុន ស្នងការនៃ ស្នងការ ដ្ឋាននគរបាលខេត្តបាត់ដំបង ព្រមទាំងមតិដឹក នាំជំនាញរបស់លោកឧត្តមសេនីយ៍ត្រី ជេត វណ្ណនី ស្នងការរងទទួលផែនព្រហ្មទ័ណ្ឌ លោកវរសេនី យ៍ឯក ស៊ា ធី អធិការនគរបាលស្រុករក្ខគីរី បាន ដាក់បទបញ្ជាដល់កម្លាំងផែ្នកជំនាញ សហការណ៍ ជាមួយនគរបាលប៉ុស្តិ៍រដ្ឋបា លព្រែកជីក ស្រុករក្ខគីរី ចុះបង្រ្កាបទីតាំងល្បែង ស៊ីសង អាប៉ោងមួយវង់ដោយធ្វើឃាត់ ខ្លួនមនុស្សចំនួន០៥ នាក់ ព្រមទាំងដកហូតបានសម្ភរៈវត្ថុតាងមាន ចានអាប៉ោង គម្រប គ្រាប់អាប៉ោង កម្រាល និងម៉ូតូ ផងដែរ ។
អធិការនគរបាលស្រុករក្ខគីរី បានរៀបចំសំណុំរឿងអនុវត្តតាមនីតិវិធីបន្ត៕

បំនិនជិវិត ៖ កណ្តាលដងព្រៃស្ងប់ស្ងាត់ ជីតាពិការកំពុងសប្បាយរីករាយជាមួយនិងចៅ , , , ! លោកតាៗ ទាយទៅមើលថាតើដុំថ្មក្នុងដៃចៅនៅខាងណា? តាមមិនដឹងទេ តាមើលអត់ឃើញទេ ! តាមនិស្ស័យក្មេងដែលត្រូវរៀនគ្រប់អ្វីៗនៅជុំវិញខ្លួន ក្រោយពីលេងសប្បាយរីករាយហើយ កុមារនោះក៏បានដឹកដៃជីតាត្រលប់ទៅទីភូមិតូចមួយកណ្តាលទ្រូងព្រៃក្បែរមាត់អូ ដែលមានផ្ទះប្រមាណ ៥ ទៅ ៦ ខ្នងតែប៉ុណ្ណោះ។

ថ្លៃពីតំបូងឡើង ជីតាយើងគាត់ជាមនុស្សមានកំលាំងពលំមាំមួន មានរបរជាព្រានព្រៃ ហើយត្រូវម្តាយទុកឪពុកដាក់អោយមានប្រពន្ធកូនដូចគេដូចឯង តែជាអកុសលប្រពន្ធគាត់បានស្លាប់ចោលកូនតូចតាំងពីរ ៣ខែមកម្លេះដោយសារជំងឺ ខ្វះថ្នាំសង្កូវ។ ជីតាយើងគាត់ខំប្រឹងប្រែងណាស់ទំរាំ
បីបាច់ថែរក្សាមាណពបានរហូតដល់ធំតែអកុលសកម្មគាត់ត្រូវងងឹតភ្នែកដោយមិនដឹងមូលហេតុ។ តែគាត់នៅតែប្រឹងប្រែងរស់ព្រោះគាត់គិតថា គាត់មិនអាចស្លាប់បានទេដរាបណាគាត់មិនទាន់រកត្រើយសុភមង្គលដល់កូនរបស់គាត់បាន។ តមកគាត់បានប្រមូលប្រាក់កាក់ និង ទ្រពដែលមាន
តំលៃទាំងប៉ុន្មានដែលខំសន្សំមកដើម្បីស្តីដណ្តឹងកូនក្រមុំអ្នកភូមិក្បែរនោះអោយកូនគាត់ ត្បិតតែមិនបានរៀបការធំដុំតែជាពិធីដែលមានការទទួលស្គាល់ពីគ្រប់គ្នាក្នុងភូមិផងដែរ។ ពេលវេលាចេះតែកន្លង អារម្មណ៍ទើសទាល់កាន់តែមាន តំបូងឡើងប្រពន្ធមាណពគ្រាន់តែរអ៊ូធម្មតាៗទេ​ តែក្រោយមកពេលដៅកូនមានអាយុ៥ឆ្នាំទើបរឿងនេះចេះតែធំទៅៗ ហើយប្រកាសថាចង់ចុះចោលមាណពម្តងៗផងដែរ។

រាល់ពេលដែលកូនប្រសារអ៊ូរ រាល់ពេលដែលលឺសំលេងចៅនិយាយធ្វើអោយទឹកចិត្តជីតាយើងក្តុកក្តួលពន់ពេក ម្ខាងស្រលាញ់កូន ម្ខាងអាណិតចៅ ម្ខាងសោកស្តាយដែលធ្វើអោយកូនៗលំបាកដោយសារខ្លួន ជីតាយើងតែងតែព្យាយាមធ្វើគ្រប់យ៉ាងមិនអោយទើសចិត្តនោះទេ តែអំណាចពិការតើគាត់អាចទ្រាំបានប៉ុណ្ណា?
ថ្លៃងក្នុងថ្ងៃមួយនោះប្រពន្ធបានដាក់កំហិតអោយប្តីថា ៖ អ្នកអើយខ្ញុំមិនអាចទ្រាំទ្រនិងឪពុករបស់អ្នកបានទៀតទេ បើអ្នកមិនដោះស្រាយទេមានជំរើសពីរ តើរវាងឪពុកនិងខ្ញុំអ្នករើសយកមួយណា? បុរសជាប្តីបានត្រឹមស្ងោកមុខ ហើយដកដង្ហើមធំរួចដើរចេញទៅ។ ស្អែកឡើងមាណពប្រាប់ប្រពន្ធថា អូនអើយបងសំរេចចិត្តហើយ ថាបងរើសយកអូន ស្អែកឡើងបងនិងរែកពុកយកទៅចោលកណ្តាលព្រៃជ្រៅ ឯងឈប់បារម្ភទៅ !!!

មិនឃ្លាតពីទីនោះប៉ុន្មានទេ ជីតាយើងកំពុងស្តាប់យ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ហើយសំរកទឹកភ្នែកដោយដៃខ្ទប់មាត់ ៖ មិនគួរសោះកូនដែលគាត់ស្រលាញ់
ស្មើរគ្រាប់ភ្នែក បេះដូងថ្លើមប្រម៉ាត់ បែរជានិយាយពាក្យនេះទៅរួច ណ្ហើយចុះកូនមាសឪពុក ពុកមិនប្រកាន់ខឹងនឹងកូនទេ ដើម្បីក្តីសុខរបស់កូនពុក
សុខចិត្តទៅនេះជាដង្ហើមនិងក្តីសង្ឃឹមចុងក្រោយដែលពុកអោយកូន ……………… !
មិនខុសពីការគិតមែន ស្អែកព្រឹកព្រលឹមឡើងមាណពយើងរៀបថ្មនៅម្ខាង និងម្ខាងទៀតអោយឪពុកអង្គុយហៀបរែកចេញទៅ …..តែ
ពុកពុក (ក្មេងតូចត្រូវជាចៅរបស់ជីតាកម្សត់ស្រែកហើយរត់មកយ៉ាងរន្ថើន) ពេលពុកបោះលោកតាចោលនៅកណ្តាលព្រៃ សូមពុកកំភ្លេចយកដងរែកមកវិញផងណា ! បើពុកភ្លេចយកមកពេលពុកចាស់ទៅខ្ញុំអត់មានអ្វីរែកពុកទៅចោលដូចពេលនេះទេ !
ពេលនេះហើយដែលគ្រប់គ្នាទ្រហោរយំអោបគ្នាទៅវិញទៅមក ទាំងចៅ ជីតា កូន និងកូនប្រសារ ជីតាកំសត់បាននិយាយថា កូនៗនៅចុះទោះពុកដឹង

ថានេះជាជំរើសមិនសមរម្យរបស់កូនក្តី ពុកព្រមប្រណីអោយកូន ហើយនេះជាក្តីបំណងចុងក្រោយដែលពុកអោយកូនៗ រូបកាយ ញើសឈាម កែវភ្នែក ថ្លើមប្រម៉ាត់ រួមទាំងជីវិតពុកគឺហ៊ានលះបង់គ្រប់យ៉ាងអោយតែជាសេចក្តីសុខរបស់កូនៗ។

ពេលនោះហើយដែលកូនៗដឹងកំហុស ហើយលះបង់ចោលគំនិតអាក្រក់ៗនេះចោលទៅ ចុងបំផុតនៃជិវិតរបស់ជីតាកំសត់ហៀបស្លាប់គាត់បាននិយាយថា ៖ បើកូនមិនចង់មានវិប្បដិសារីនោះទេ កុំបង្រៀនចៅអោយអកត្តញូ មុននឹងពុកស្លាប់ទៅពុកសប្បាយចិត្តណាស់ដែលពុកមានកូន មានចៅដែលគោរពដឹងគុណមាតាបិតា សូមកូនៗរស់នៅបានសុខដរាបរៀងទៅ ហើយត្បូងពេជ្រដែលនៅក្រោមថ្មមាត់ជណ្តើរនោះល្មមអោយកូនរស់នៅដោយក្តីសុខអស់មួយជីវិតបានហើយ៕

អត្ថបទដោយ ៖ Sing Ly
ប្រភពវីដេអូ ៖ Kou Sopheap

មនុស្សយើងកើតមកក្រមិនមែនជាបញ្ហានោះទេ មានតែស្លាប់ទៅវិញក្រទើបជាបញ្ហា មូលហេតុនៃភាពក្រនេះហើយដែលជាប្រធានបទដ៏ក្តៅរបស់មនុស្សជាតិ កវីនិពន្ធ ទស្សនះវិទូ អ្នកប្រាជ្ញ អ្នកសេដ្ធកិច្ច បានបកស្រាយ និងចង់ក្រងឯកសារផ្សេងៗពីគ្នា តែជារួមមានលើកយកតួរអង្គតែពីរប៉ុណ្ណោះមកនិយាយដូចៗគ្នានោះគឺ អ្នកមាននិងអ្នកក្រ។

ខាងក្រោមនេះជារូបភាពស្ថិតក្នុងការពិចារណា !

[….] គ្រប់អ្នកធ្វើតំណើរតាមរថយន្តឈ្នួល រថយន្តផ្ទាល់ខ្លួន ទៅខេត្តក្រចេះពួកគេតែងតែឈប់សំចត សំរាកយកកំលាំង និងទទួលទានអាហារថ្ងៃត្រង់នៅតាមហាងនានាតាមចំណូលចិត្ត ចៃដន្យថ្ងៃនោះដែរខ្ញុំក៏បានធ្វើតំណើរតាមរថយន្តតាក់ស៊ីឆ្លងកាត់នោះផងដែរ ហើយបានស្វែងរកទិញនំចំណី​ ផ្លែឈើ ពងមាន់ពងទា ចង្រិត តាមដែលគិតថាឆ្ងាញ់…! រំពេញនោះខ្ញុំបានភ្ញាក់ព្រឺតជាមួយនិងសំលេង កូនកូនជួយទិញរបស់មីងផង មីងលក់មិនដាច់ទេ បើយ៉ាងនេះមីងគ្មានប្រាក់សំរាប់ផ្ញើរអោយកូនមីងទេ ព្រោះជិតដល់ថ្ងៃសាលាមានកម្មវិធីផង។
ខ្ញុំក៏បានតបថា កម្មវិធីអ្វីទៅមីង ហើយតំរូវអោយប្រើប្រាស់ប្រាក់ច្រើនប៉ុណ្ណាទៅ? ខ្ញុំឃើញមីងស្វះស្វែងណាស់ (ខ្ញុំនិយាយបណ្តើរ រើសពងទាបណ្តើរ បានចំនួន១០គ្រាប់ រួចបានហុចប្រាក់៥០០០៛ ជូនគាត់) គាត់ញញឹមហើយឆ្លើយថា មីងសន្សំផ្ញើរអោយកូនរៀននៅភ្នំពេញ មីងជាស្រី្តម៉េម៉ាយ ហើយគ្មានស្រែចំការធ្វើដូចគេទេ មីងស៊ីឈ្នូលធ្វើការគ្រប់បែបយ៉ាង និងលក់ដូរតិចតួចមិនគ្រប់និងអោយកូនរៀនទេក្មួយ ហើយខែនេះកូនប្រាប់ថាត្រូវការបន្ថែម ២០០,០០០ រៀលទៀតព្រោះសាលាមានកម្មវិធី។ គ្រាន់តែស្តាប់គាត់ចប់ ទឹកភ្នែកខ្ញុំហាក់ដក់ជាប់និងកែវភ្នែកខ្ញុំទៅហើយ ព្រោះខ្ញុំនឹកដល់ពាក្យថា ថ្ងៃបុណ្យណូអែល ថ្ងៃទិញកាដូ ថ្ងៃនៃក្តីស្រលាញ់ គិតៗខ្ញុំអាណិតគាត់ណាស់ ហើយខ្ញុំក៏មិនបាននិយាយអ្វីច្រើនដែរ បានត្រឹមតែពោលថា ៖ សូមជូនពរមីងអោយលក់ដាច់ មានសុខភាពល្អ រួចក៏ដើរចេញទៅ។

នេះគ្រាន់តែជារូបតំណាង

[…] ថ្ងៃនោះហើយដែលខ្ញុំត្រូវអត់បានថ្ងៃ ខ្ញុំសំលឹងមើលនំចំណីដែលខ្ញុំបានទិញ មិនដាច់តែអារម្មណ៍ហាក់គិតដល់រឿងជាច្រើន រកថាមិនត្រូវ ខ្ញុំគិតដល់រឿងដែលខ្ញុំបានជួបកាលពី ១០ ឆ្នាំមុនដែលស្ត្រីម្នាក់បានដើរលក់នំ តាមទីនានា ដើម្បីយកប្រាក់ផ្ញើរអោយខ្ញុំរៀន ពេលនោះខ្ញុំចាយត្បិតត្បៀតណាស់ ពោលមិនដែលទិញនំចំណី ឬ របស់អ្វីមិនចាំបាច់នោះទេ ហើយមានពេលខ្លះខ្ញុំត្រូវហូបមីជំនួសបាយក៏មាន។ មួយខែ ១៥០,០០០៛ វាមិនច្រើនសំរាប់អ្នកខ្លះ តែវាច្រើនសំរាប់ខ្ញុំ វាមានន័យសំរាប់ខ្ញុំ គ្រប់ពេលដែលគាត់សួរថា កូនសុខសប្បាយទេ កូនមានហូបចុកគ្រប់គ្រាន់ទេ កូនកុំបារម្មណ៍ម្តាយចេះចាត់ចែងហើយ គឺជាពេលដែលខ្ញុំឈឺចាប់បំផុត ហើយតែងតែស្រក់ទឹកភ្នែកគ្រប់ពេល។
អត្ថបទមួយនេះគ្រាន់ជាការរំលឹករឿងពិត និងរឿងដែលខ្ញុំបានជួបផ្ទាល់នៅតាមផ្លូវ និងតាមកន្លែងលក់កាដូរ តុក្កតា នានានៅពេលមានបុណ្យណូអែល ឬបុណ្យផ្សេងដែលមិនមែនជាវប្បធម៍ប្រពៃណីរបស់ខ្មែរយើងនោះទេ តែសំបូរទៅដោយយុវជន យុវនារីកកកុញកុះករ ទិញកាដូរទៅវិញ៕

ដោយ ៖ Sing Ly

ទាំងនេះគ្រាន់តែជារូបតំណាង