សូមប្រយត្ន័!! បុរសម្នាក់ត្រូវជនខិលខូចដាក់ថ្នាំសណ្ដំ យករថយន្តLexus RX400H និងឥវ៉ាន់ជាប់ខ្លួនអស់រលីងតែម្តង

មានរឿងគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំងលើបណ្ដាញសង្គមហ្វេសប៊ុក បន្ទាប់ពីសាច់ញាតិឈ្មោះ Panha Panha បានប្រកាសស្វែងបងប្រុសឈ្មោះ វង្សវិចិត្រ អាយុ ៣៧ ឆ្នាំ ដែលបាត់ទៅជាមួយរថយន្ត Lexus RX400h ស្លាកលេខស្រុកក្រៅ ពណ៌ស ដែលរថយន្តនេះទើបទិញមិនទាន់មានស្លាកលេខខ្មែរ

នេះជាការបញ្ជាក់របស់គណនីឈ្មោះ Panha Panha ដែលត្រូវជាប្អូនស្រីរបស់បុរសដែលបាត់ខ្លួន «សូមជួយស៊ែរផងបងប្អូន ខ្ញុំបានបាត់បងប្រុសដែរមានូបដូចខាងលើ នៅវេលាម៉ោង 4 ទៅ 5 ល្ងាច ថ្ងៃ 9 ខែ មករា ឆ្នាំ 2019 ដោយទាក់ទងទៅទូរព្ទ័គាត់មិនចូល គាត់បាត់ខ្លួនទៅជាមួយឡាន Lexus RX400h ស្លាកលេខស្រុកក្រៅ ពណ៌ស ព្រោះឡានទើបទិញមិនទាន់មានស្លាកលេខខ្មែរ ។ បើបងប្អូនណាបានឃើញសូមទាក់ទងមកយើងខ្ញុំ 092222404 / 060222404 / 010961916 / 017961916 សូមអគុណ»។

ជាការត្រេកអរ បុរសបាត់ខ្លួន បានវិលត្រឡប់មកផ្ទះវិញហើយ ដែលនេះជាបញ្ជាក់របស់អាខោនហ្វេសប៊ុកមួយឈ្មោះ Damz Villiam បានឲ្យដឹង «សូមអគុណមិត្តភក្តិ បងប្អូន និង page មួយជំនួនដែលបាន share នូវដំណឹងបាត់បងប្រុសខ្ញុំ ឥលូវគាត់បានត្រលប់មកវិញដោយសុវត្ថិភាពហើយ និងកំពុងសំរាកនៅមន្ទីពេទ្យ ដោយត្រូវពួកខិលខូចដាក់ថ្នាំយកឡាន និងឥវ៉ាន់ក្នុងខ្លួនគាត់ទាំងអស់ ។ សូមអគុណ !»

គាត់ត្រូវបានគេដាក់ថ្នំាសណ្ដំ យករថយន្ត និងរបស់របរក្នុងអស់រលីង បន្ទាប់ពីដឹងខ្លួននៅសណ្ធាគារមួយ រួចគាត់ក៌ជិះ Passapp មកវិញ ខណះពេលនេះគាត់កំពុងសំរាកនៅព្យាបាលនៅមន្ទីពេទ្យ។

ក្តៅៗ!! បន្ទាប់ពីទស្សនាវីដេអូនេះចប់ បរទេសការពារមិនឲ្យកាប់ពិតជាខ្លោចចិត្តណាស់ (មានវីដេអូ)

«អាបេន» គឺជាឈ្មោះរបស់លោកបេនដែលប្រជាជនទាំងក្មេងទាំងចាស់នៅតំបន់នោះតែងតែហៅ។ ខ្ញុំឆ្ងល់ថាហេតុអ្វីបានជាប្រជាជនហៅលោកបេនដែលមានអាយុសឹងតែចាស់ជាងឪពុកឬតារបស់គាត់បែបនេះអ៊ីចឹង? មូលហេតុគឺដោយសារពួកគាត់មួយចំនួនធំមិនដែលបានជួបលោកបេនផ្ទាល់ ហើយលឺតតាមគ្នាថាលោកបេនជាមនុស្សអាក្រក់ ធ្វើបាបប្រជាជន មិនមែនជាមនុស្សដែលត្រូវគោរពទេ ដូចនេះហើយពួកគាត់ហៅលោកបេនបែបនេះតែម្តងទៅ។

អ្វីដែលជាភាពជោគជ័យធំបំផុតសម្រាប់ព្រឹត្តិការណ៍ប្រគុំតន្រ្តី បៃតងនេះមិនមែនជាថវិកាដែលទទួលបានជិត១២ម៉ឺនដុល្លារអារមេរិកសម្រាប់បេននោះទេ តែគឺពួកយើងបានបង្ហាញពីការលះបង់របស់បេននិងក្រុមគ្រួសារ ហើយបានបញ្ជ្រាបការយល់ដឹងពាក់ព័ន្ធពីសារប្រយោជន៍ព្រៃឈើនិងសត្វព្រៃទៅដល់ប្រជាជនប្រហែលជា៦០០០នាក់នៅតំបន់នោះ ហើយបានធ្វើឲ្យគាត់មានទឹកចិត្តអាណិតស្រលាញ់និងយល់ពីគោលបំណង និងចេតនាល្អរបស់បេនកាន់តែច្បាស់ កាន់តែច្រើន។ ដូចនេះសុខសុវត្តិភាពរបស់បេននៅពេលដើរល្បាតព្រៃគឺបានកើនឡើងមួយកំរឹតទៀតផងដែរ។

លោកពាក់មី ថាពេលធ្វើដំណើរទៅផ្ទះបេន គាត់អៀនខ្លាំងណាស់ ត្រង់បេនការពារមិនឲ្យកាប់ កាប់មិនបានលួចដុត ខ្ញុំតូចចិត្តណាស់ ម៉េចក៏ប្រជាជនខ្ញុំទៅជាមានអារម្មណ៍អញ្ចឹង ខ្ញុំអត់យល់ទេ និងមួយទៀតខ្មាស់បរទេស គេជួយការពារព្រៃឈើខ្លួនឯង។

ស៊ែរមួយៗ!! បងស្រីពិតជាមានសំណាងណាស់ បានស្វាមីចេះយល់ចិត្ត

សុភមង្គលក្នុងគ្រួសារ គឺសេចក្ដីត្រូវការសម្រាប់គូស្វាមីភរិយាគ្រប់រូបទាំងអស់ ដូចបងស្រីដែលមានគណនីហ្វេសប៊ុក Chanthy Chamming រូបគាត់ស្រស់ស្អាតនៅក្មេង ប៉ុន្តែគាត់បានប្ដីរាងចាស់ជាងបន្តិច ប៉ុន្តែពួកគាត់ទាំងពីរនៅតែមានសេចក្ដីសុខ ដូចពាក្យពោលថា ប្ដីចាស់ចេះថ្នម។

គ្រាន់តែឆ្លងឆ្នាំចាស់ចូលឆ្នាំថ្មីភ្លាម បងស្រីដែលមានឈ្មោះខាងលើ បង្ហោះសារ ពីទុកលំបាករបស់ប្ដី សេចក្ដីស្រលាញ់ និងសុភមង្គលក្នុងគ្រួសារដែលប្ដីចាស់ផ្ដល់ឲ្យយ៉ាងផ្អែមល្ហែមថា៖

«អាណិតស្វាមីណាស់សព្វថ្ងៃ បងមានវ័យចំណាស់ ហេីយត្រូវមេីលថែរក្សាប្រពន្ធ បងពិបាកពេកហេីយ អរគុណបង អរគុណសម្រាប់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលបងខិតខំសម្រាប់អូន ទោះយេីងមិនទាន់មានអ្វីៗក៏ដោយ តែបងមានទឹកចិត្ត មានគំនិតល្អៗ សម្រាប់ប្រពន្ធម្នាក់នេះ… ប្រពន្ធស្រលាញ់ស្វាមី បំផុត.. កាលណាយេីងនៅតែមានក្ដីសង្ឃឹមលាយនឹងស្នាមញញឹម ពេលនោះ យេីងនឹងទទួលបានអ្វីដែលយេីងរំពឹងទុក ..អូននឹងកាន់ដៃបងឆ្លងកាត់ឧបសគ្គទាំងនេះ…»។

គ្រាន់តែសារSweet Sweet មានអ្នកខមិនជាច្រើនដែលជូនពរ ក្រុមគ្រួសារពួកគាត់ឲ្យមានសុភមង្គល ក៏ជាអបអរសាទរផងដែរ។ ប្ដីប្រពន្ធត្រូវចេះស្រឡាញ់គ្នា ទុកចិត្តគ្នា ប្រឹងរកស៊ី សុភមង្គលនឹងអាចកើតមានជាមិនខាន។

មនុស្សកុំមើលងាយមនុស្ស!! អតីតក្មេងរស់នៅគំនរសម្រាម ក្លាយជាបញ្ញវន្ត ក្រោយបញ្ចប់ការសិក្សានៅមហាវិទ្យាដោយជោគជ័យ

ភ្នំពេញៈអតីតក្មេងរស់នៅលើគំនរសំរាមនិងរើសសំរាមប្រមាណ៣០នាក់នៅតំបន់ស្ទឹងមានជ័យ បានក្លាយជាបញ្ញវន្ត ក្រោយបញ្ចប់ការសិក្សាឧត្តមសិក្សានៅសាកលវិទ្យាល័យ។ពួកគាត់ត្រូវបានអង្គការមូលនិធិកុមារកម្ពុជា(CambodianChildren’sFund)សង្គ្រោះដំបូងគេពីកន្លែងចាក់សំរាមក្នុងរាជធានីភ្នំពេញកាលពីឆ្នាំ ២០០៤និង២០០៥។ និស្សិតទាំងអស់នេះបានឆ្លងកាត់កម្មវិធីអប់រំដែលមានសញ្ញាបត្ររបស់អង្គការCCFដែលកម្មវិធីនេះបានគាំទ្រដល់ការសិក្សារបស់ពួកគេក្នុងអំឡុងពេលនៅសាកលវិទ្យាល័យរហូតដល់បញ្ចប់ការសិក្សារ។ នេះគឺជាសមិទ្ធផលដ៏គួរឱ្យកត់សម្គាល់មួយសម្រាប់និស្សិតទាំងនេះដែលមកពីកន្លែងដ៏ក្រីក្រជាងគេនៅកម្ពុជា ពួកគេភាគច្រើនមិនបានចូលសាលារៀនឡើយមុនពេលចូលអង្គការ CCF ។

ដើម្បីលើកទឹកចិត្តដល់និស្សិតបញ្ចប់ការសិក្សា អង្គការមូលនិធិកុមារកម្ពុជាកាលពីល្ងាចថ្ងៃទី ២០ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៨បានរៀបចំពិធីផ្តល់កិត្តិយសនិងផ្តល់លិខិតសរសើរដល់កុមារចំនួន៣០នាក់ដែលពួកគេបានតស៊ូរហូតបញ្ចប់ការសិក្សាពីសាកលវិទ្យាល័យនិងទទួលបានសញ្ញាបត្រលើជំនាញរបស់ពួកគេរៀងៗខ្លូន។ ក្នុងចំណោមនិស្សិតទាំងនេះមាននិស្សិតមួយចំនួនជាកុមារដែលត្រូវបានរកឃើញដំបូងគេពេលកំពុងធ្វើការនិងរស់នៅនៅកន្លែងចាក់សំរាមកាលពីឆ្នាំ ២០០៤ និង ២០០៥។ក្នុងចំណោមពួកគេ មានកញ្ញា រួស ស្រីនិច អាយុ ២៤ ឆ្នាំ ដែលនៅកន្លែងចាក់សំរាមកាលពីអាយុ ៨ ឆ្នាំ នៅពេលត្រូវបានលោក Scott Neeson ដែលជាស្ថាបនិករបស់អង្គការ CCF រកឃើញ។

នាងគឺជាកុមារដំបូងគេដែលត្រូវបានអង្គការ CCFទទួលយក។ស្រីនិចបានបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រផ្នែកគ្រប់គ្រងពីសាកលវិទ្យាល័យន័រតុន។ ចំណែកបងប្អូនស្រី ឱក ណៃហួយ និង ណៃហៀង បានរស់នៅអង្គការ CCF អស់រយៈពេល ១៣ ឆ្នាំក្រោយពីត្រូវបានសង្គ្រោះពីកន្លែងចាក់សំរាម ដែលពួកគេធ្វើការទាំងថ្ងៃទាំងយប់។ ឥឡូវនេះ ពួកគេបានបញ្ចប់ការសិក្សាដោយទទួលបានសញ្ញាបត្រ។

កញ្ញារួសស្រីនិចបាននិយាយថា«ជីវភាពនៅកន្លែងចាក់សំរាមពិតជាពិបាកណាស់ខ្ញុំគ្មានឱកាសទៅរៀនឡើយ។និយាយតាមត្រង់ការរស់នៅទីនេះដូចរស់នៅក្នុងនរក។ ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមជីវិតរបស់ខ្លួនដ៏លំបាក ព្រោះខ្ញុំកើតក្នុងគ្រួសារដែលមានបញ្ហា»។នាងបានបន្តទៀតថានាងបានពុះពារបញ្ហាប្រឈមជាច្រើនក្នុងជីវិត ហើយអង្គការ CCF បានផ្តល់ការគាំទ្រដល់នាងរហូតមក។ បច្ចុប្បន្ននាងបានបញ្ចប់ការសិក្សាពីសាកលវិទ្យាល័យរួចហើយដំណើរនៃជីវិតរបស់នាងនៅអង្គការ CCF បានឈានដល់ទីបញ្ចប់។ ប៉ុន្តែជំពូកថ្មីមួយនៃជីវិតរបស់នាងទើបតែចាប់ផ្តើមប៉ុណ្ណោះ។ នាងថា ប្រសិនបើគ្មានការគាំទ្រពីអង្គការ CCF នាងមិនអាចក្លាយជារូបនាងនៅពេលនេះឡើយ។

ចំណែក កញ្ញា ឱកណៃហួយនិងឱកណៃហៀងដែលជាបងប្អូនបង្កើតនឹងគ្នាត្រូវបានអង្គការCCFបានរើសយកមកចឹញ្ចឹមទាំងពីតូចរហូតមកដល់ពេលនេះឱកណៃហួយបានបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រផ្នែកអក្សរសាស្ត្រអង់គ្លេស។

ចំណែកប្អូនស្រីឱកណៃហៀងទទួលបានសញ្ញាបត្រផ្នែកគ្រប់គ្រងទេសចរណ៍និងបដិសណ្ឋារកិច្ចបានថ្លែងដែរថា«ពួកគាត់ធ្វើការយ៉ាងនឿយហត់ដោយរើសសំរាមពីកន្លែងចាក់សំរាមដែលដ៏មានជាតិពុល។ ពួកនាងតែងតែភ្ញាក់តាំងពីម៉ោង៤ទាបភ្លឺនិងរើសសំរាមរហូតដល់ពេលរសៀលទើបត្រឡប់មកផ្ទះវិញដើម្បីហូបអាហារថ្ងៃត្រង់។បន្ទាប់ពីហូបរួចបូកនាងត្រូវត្រឡប់ទៅរើសសំរាមវិញរហូតដល់ពេលយប់ហើយពេលខ្ញុំទៅដេកខ្លួនរបស់ពួកគេធុំក្លិនអាក្រក់ណាស់។ជីវិតពួកគេត្រូវបានកែប្រែនៅពេលពួកគេចូលអង្គការCCFកាលពីឆ្នាំ២០០៥និងចាប់ផ្តើមចូលរៀន»។

លោក Scott Neeson ដែលជាស្ថាបនិកនិងជានាយកប្រតិបត្តិរបស់អង្គការCCFបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឃើញកុមារដែលធ្លាប់ធ្វើការនៅកន្លែងចាក់សំរាមបានបញ្ចប់ការសិក្សាពីសាកលវិទ្យាល័យគឺជាពេលវេលាដ៏រំជួលចិត្តមួយសម្រាប់ខ្ញុំ។ ឥឡូវនេះពួកយើងបានមកដល់ចុងបញ្ចប់នៃរង្វង់ជីវិតរបស់ពួកគេហើយ។វាពិបាកនឹងពិពណ៌នាណាស់ថាតើពួកគេនឹងអង្គការCCFបានឈានមកដល់ចំណុចនេះដោយរបៀបណា។ពួកយើងសុទ្ធមានមោទនភាពចំពោះពួកគេម្នាក់ៗជាខ្លាំង»។

លោកបានបន្ថែមថា៖ខ្ញុំបានមកកម្ពុជាជាលើកដំបូងនៅក្នុងឆ្នាំ២០០៤ហើយបានទៅកន្លែងចាក់សំរាមនៅតំបន់ស្ទឹងមានជ័យហើយបានឃើញស្ថានភាពដ៏គួរឱ្យរន្ធត់កុមារទាំងនេះមិនមានអាហារញុំាគ្រប់គ្រាន់ មិនមានឪពុកម្តាយ ហើយរស់នៅលើគំនរសំរាម។គិតដល់កាលនោះ ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ធ្វើយ៉ាងណា នាំកុមារទាំងនោះ ចាកចេញពីកន្លែងដ៏អាក្រក់នោះ ហើយឱ្យពួកគេបានចូលសាលារៀនតែប៉ុណ្ណោះ ខ្ញុំពិតជាមិនធ្លាប់សុបិន្តទាល់តែសោះថាពួកគេនឹងមកដល់ទីនេះដោយបានបញ្ចប់ការសិក្សានៅសកលវិទ្យាល័យច្រើនយ៉ាងនេះ។

លោកបានបន្តថាភាគច្រើននៃសិស្សទាំងនោះបច្ចុប្បន្ននេះបានចូលរៀននៅសកលវិទ្យាល័យហើយអ្នកទាំងនេះគឺជាកូនក្មេងដែលចូលមករស់នៅនិងរៀននៅពេលដែលខ្ញុំបានផ្លាស់ទីលំនៅមកប្រទេសកម្ពុជាជាលើកដំបូង។ក្នុងនោះក៏មានក្មេងស្រីដំបូងបង្អស់ដែលខ្ញុំបានយកនាងចេញពីគំនរសំរាមនៅក្នុងដំណើរលើកទីមួយរបស់ខ្ញុំមកកម្ពុជាហើយនាងក៏មានវត្តមាននៅទីនេះផងដែរ។នាងបានបញ្ចប់ការសិក្សាកម្រិតបរិញ្ញាបត្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និងសេដ្ឋកិច្ច។

សមិទ្ធផលទាំងនេះមានអត្ថន័យយ៉ាងធំធេងដល់សិស្ស និស្សិតដែលបញ្ចប់ការសិក្សាក្នុងថ្ងៃនេះ និងសិស្សផ្សេងៗទៀតក៏ដូចជាគ្រួសារCCFទាំងមូល។លោកស្កុតបានឱ្យដឹងទៀតថា៖«កត្តាដែលជម្រុញចិត្ដលោក ប្រកបដោយសោមនស្សនោះ គឺការដែលបានឃើញថា សមិទ្ធផលទាំងនេះ មិនត្រឹមតែក្មេងៗ ទេដែលទទួលបាន។

ប៉ុន្តែគឺក្រុមគ្រួសារពួកគាត់ទាំងមូល ដោយពួកគេនឹងនាំគ្រួសារ ចាកចេញពីទីកន្លែងដ៏លំបាកនេះ ហើយសំខាន់ជាងនេះទៅទៀតគឺនៅពេលដែលពួកគេមានកូនចៅពួកគេនឹងមានម្ហូបអាហារគ្រប់គ្រាន់កូនរបស់ពួកគេបានចូលសាលារៀនត្រឹមត្រូវមានកន្លែងសមរម្យរស់នៅហើយគ្រប់អ្នកជំនាន់ក្រោយរបស់ពួកគេ ក៏នឹងមានជីវិតល្អប្រសើរខ្លាំងជាងនេះផងដែរ។ ទាំងអស់នេះគឺជាសុភមង្គលដ៏អស្ចារ្យសម្រាប់ខ្ញុំ ដែលបានធ្វើកិច្ចការដ៏គួរឱ្យមោទនភាពខ្លាំងណាស់» ។

អង្គការCCFត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ២០០៣ធ្វើការក្នុងសហគមន៍ដែលនៅក្បែរអតីតកន្លែងចាក់សំរាមក្នុងរាជាធានីភ្នំពេញ ជាកន្លែងដែលកុមារជាច្រើន និងគ្រួសាររបស់ពួកគេធ្លាប់ធ្វើការ និងរស់នៅ។ មានកុមារប្រមាណ ២០០០ នាក់កំពុងស្ថិតក្នុងកម្មវិធីរបស់អង្គការនេះ។ ទោះបីជាកន្លែងចាក់សំរាមត្រូវបានបិទកាលពីឆ្នាំ ២០០៩ ក៏ពិតមែន ក៏តម្រូវការនៃសេវារបស់អង្គការ CCFនៅតែខ្ពស់ដដែល។អង្គការCambodianChildren’sFundបានផ្លាស់ប្តូរកុមារក្រីក្របំផុតក្នុងប្រទេសឱ្យទៅជាអ្នកដឹកនាំទៅអនាគតតាមរយៈការផ្តល់ការអប់រំការឧបត្ថម្ភដល់គ្រួសារនិងកម្មវិធីអភិវឌ្ឍសហគមន៍ទៅដល់សហគមន៍ដែលក្រីក្របំផុតនៅក្នុងបេះដូងនៃប្រទេសកម្ពុជា។

អង្គការCCFជឿជាក់ថាដោយមានការអប់រំនិងការគាំទ្រដែលត្រឹមត្រូវកុមារម្នាក់មានសក្តានុពលលើកស្ទួយគ្រួសារទាំងមូលរបស់ខ្លួនឱ្យចាកចេញពីភាពក្រីក្រ និងហើយកុមារមួយជំនាន់ដែលមានការអប់រំ មានអានុភាពអាចកែប្រែសង្គមទាំងមូលបាន៕

សែនអាសូរណាស់!! បើអាណិតគាត់មិនបាច់ឲ្យលុយទេ សុំតែជួយទិញបន្លែកន្លះគីឡូក៏ដូចជាធ្វើបុណ្យដែរណា

ភ្នំពេញ : ខុសប្លែកពីអ្នកលក់បន្លែតាមផ្សារមានតូប កញ្ច្រែង កង់ ម៉ូតូ រ៉ឺម៉ក ខ្លះមានទាំងរថយន្តដឹកជញ្ជូនមើមស្លឹកជាច្រើនមុខរូបភាពបុរសម្នាក់រែកអំរែកបន្លែមានតែខាត់ណា និងខ្ញី ដើរលក់នៅតាមដងផ្លូវ ថ្មីៗនេះបានថ្ពក់ចិត្តអាណិតអាសូរពីអ្នកប្រើប្រាស់បណ្ដាញសង្គមយ៉ាងក្រាស់ក្រែល។ អ្វីដែលរឹតតែធ្វើឲ្យបុរសរែកអំរែកដើរលក់បន្លែនោះត្រូវបានចែករំលែកពេញបណ្ដាញសង្គមគឺនៅលើអាវពណ៌គគីរស្ទើរប្រផេះ ប្រឡាក់ដីពពាលនោះមានសំណេរពាក្យពេចន៍ដ៏ចាក់ដោតជាប់នឹងខ្នងអាវថា «មិនតូចចិត្តទេ ០១៥ ៩២០- ២៥៥ ជីវិតត្រូវតែតស៊ូ»។

បុរសចាស់សម្បុរស្រអែម សក់ខ្មៅរួញទឹករលកដែលរែកបន្លែលក់ក្បែរផ្សារបឹងកេងកងនោះមានឈ្មោះថា អៀម ថៃ អាយុ ៥៨ ឆ្នាំ។ បុរសដែលមិនមានលទ្ធភាពរៀនសូត្របានជ្រៅជ្រះ និងអាស្រ័យរបរតូចតាចគ្រាន់ចិញ្ចឹមជីវិតរូបនេះបានឲ្យដឹងថា លោកធ្លាប់មានប្រពន្ធម្នាក់មកហើយ ប៉ុន្តែនាងក៏ស្លាប់ទៅ។ លោកទើបតែមានប្រពន្ធម្នាក់ទៀតឈ្មោះ កល្យាណ និងមានកូន ១។ គ្រួសារលោកមានសមាជិក ៤ នាក់រួមទាំងម្តាយក្មេកចាស់ដែលទាំងអស់គ្នារស់អាស្រ័យនៅក្រោមដំបូលផ្ទះជួលក្នុង ១ ខែ ៤០ ដុល្លារស្ថិតនៅម្តុំចាក់អង្រែក្រោម ។

លោក អៀម ថៃ បានប្រាប់ពីមូលហេតុសុខចិត្តរែកបន្លែលក់ទាំងខ្លួនមានវ័យចំណាស់យ៉ាងដូច្នេះថា៖ «ខ្ញុំអត់មានលុយជួលតូបគេលក់ទេ រកឲ្យតែបានថ្លៃជួលផ្ទះគេ និងរស់ពី ១ ថ្ងៃទៅ ១ ថ្ងៃទៅបានហើយ»។ អ្នករែកបន្លែលក់យ៉ាងកម្សត់នេះបញ្ជាក់ថាលោកត្រូវទៅយកបន្លែពីក្រុងតាខ្មៅដើម្បីយកមកលក់ដោយពីមុនមានម៉ូតូចាស់ ១ គ្រឿងសម្រាប់ជិះទៅមក។ តែឥឡូវម៉ូតូរបស់លោកបានខូច ហើយគ្មានលទ្ធភាពចំណាយជួសជុល ២០ ម៉ឺនរៀលនោះ ទើបលោកត្រូវធាក់កង់ ៣ ទៅក្រុងតាខ្មៅ និងដឹកបន្លែយកទៅដល់ផ្សារបឹងកេងកងសម្រាប់ដើររែកលក់។

បុរសចំណាស់រូបនេះក៏បានបង្ហើបដែរថា លោកត្រូវចំណាយអស់ ១០ ម៉ឺនសម្រាប់បន្លែដែលទៅទិញយកមកលក់ ហើយក្នុងមួយថ្ងៃលក់បានត្រឹម ៧ ទៅ ៨ ម៉ឺនទេនៅសល់ទុកដើរលក់ថ្ងៃបន្ទាប់ទៀត។ បើសំណាងល្អប៉ះចំថ្ងៃណាលក់ដាច់ខ្លាំង លោកអាចលក់អស់បានប្រាក់ ១៥ ម៉ឺនដោយចំណេញបាន ៥ ម៉ឺនរៀល។

ទោះជារកបានចំណូលខ្សត់ខ្សោយបន្តិចក្ដី ក៏អ្នករែកបន្លែលក់តាមផ្លូវលោក អៀម ថៃ បានអំពាវនាវដល់អតិថិជនទាំងអស់ថា៖ «បើសិនជាឃើញខ្ញុំដើររែកបន្លែលក់ បើអាណិតខ្ញុំ សូមជួយទិញផងត្រឹមកន្លះគីឡូ កន្លះខែជួយទិញម្តងបានហើយ មិនបាច់ឲ្យលុយខ្ញុំទេ សុំត្រឹមជួយទិញមិនបាច់រាល់ថ្ងៃក៏បានខ្ញុំចង់បានតែលុយចំណេញទៅផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារតែប៉ុណ្ណឹងទេ»៕

ប្រភព ៖ ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍

ញ៉ាក់សាច់!! ឥទ្ធិពលនៃការកែសម្ផស្សបានប្រែក្លាយនារីមុខសេះម្នាក់ឲ្យក្លាយជាទេពអប្សរ

(ប្រទេសថៃ)៖ ចាប់តាំងពីកម្មវិធី Let me in Thailand រដូវកាលទី៣ បានចាប់ផ្តើមមក មានបេក្ខភាពជាច្រើនបានដាក់ពាក្យ និង មានបេក្ខភាពចំនួន ៣នាក់ហើយ ដែលបានទទួលការវះកាត់កែសម្ផស្ស និងទទួលបានលទ្ធផលល្អជាទីគាប់ចិត្ត។ ក្នុងនោះផងដែលនៅសប្តាហ៍នេះមានបេក្ខនារីមួយរូបទៀតដែលមានឈ្មោះ «Deer Suppichaya» ក៏បានទទួលការវះកាត់កែសម្រស់ និងទទួលបានការភ្ញាក់ផ្អើលជាខ្លាំងពីមហាជន។

កញ្ញា Deer Supichaya អាយុ២៤ឆ្នាំ ដែលមានរូបសម្បត្តិមិនស្រស់ស្អាត តែងតែត្រូវមនុស្សជុំវិញខ្លួនមើលងាយលើរូបសម្រស់របស់នាង។ នៅក្នុងកំឡុងពេលកែសម្ឋស្សនាងត្រូវធ្វើការវះកាត់ត្រង់មាត់ដែលបិទមិនជិត ត្រង់ថ្គាម ត្រង់ចំណុចដើមទ្រូងដែលយារធ្លាក់ ជាដើម។ ការវះកាត់នេះពិតជាមានការលំបាក និង ធ្វើឲ្យប្រុងប្រយ័ត្ន។

ក្រោយពីបានវះកាត់ ព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យ Banobak ពិសំណាក់ក្រុមគ្រូពេទ្យ នាងក៏បានក្លាយជាមនុស្សថ្មី ដែលមានរូបសម្រស់ស្រស់ស្អាត។ នាងក៏បានថ្លែងអំណរគុណទៅកាន់កម្មវិធី let me in Thailand និងជាពិសេសក្រុមគ្រូពេទ្យកូរ៉េ ដែលបានជួយឲ្យនាងក្លាយជាមនុស្សថ្មី មានឪកាសជាច្រើននៅក្នុងសង្គម៕

សែនអាសូរ!! ក្មេងប្រុសម្នាក់ទិញបាយទទេហូបជារៀងរាល់ថ្ងៃ ម្ចាស់ហាងលួចស្រូបទឹកសម្លឲ្យគ្រប់ពេល ២០ឆ្នាំក្រោយមក មិននឹកស្មានថាហ៊ានធ្វើដាក់អ៊ំម្ចាស់ហាងដល់ថ្នាក់ហ្នឹងផង

មានរឿងពិតមួយ ដោយក្មេងប្រុសម្នាក់ទិញបាយសជារៀងរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្ដែម្ចាស់ហាងបានលួចស្រូបទឹកសម្លឲ្យហូបផងដែរ ពេលក្មេងនោះរៀនចប់ បានតបស្នងគាត់វិញដោយនឹកស្មានមិនដល់!។
ថ្មីៗនេះមានវេបសាយបរទេសបាននិយាយរឿងរ៉ាវរបស់ក្មេងម្នាក់ដោ យរៀបរាប់ថា៖ មានសិស្សម្នាក់ដើរចូលមកក្នុងហាងដោយទិញតែ “បាយស១ចាន” បានធ្វើឲ្យស្វាមីនិងភរិយាដែលជាម្ចាស់ហាងងឿងឆ្ងល់ជាខ្លាំង។ទាំងពីរនាក់បានសម្លឹងមើលមុខគ្នា មុននឹងដួសបាយឲ្យសិស្សកំលោះម្នាក់នោះ ពេញចានតែម្ដង មុននឹងសិស្សម្នាក់នោះបានហាមាត់សុំឲ្យម្ចាស់ហាងជួយស្រូបទឹកសម្លបន្តិចបានទេ!? ដោយអ្នកទាំងពីរបានស្វាគមន៍និងជូនតាមសំណើរ។

ក្រោយពីសិស្សនោះហូបបាយបានបន្តិចក៏កម្មង់ទិញ“បាយស”ថែមទៀត ដោយម្ចាស់ហាងស្មានតែសិស្សម្នាក់នោះហូបមិនឆ្អែតទើបហៅដាក់បន្ថែម។សិស្សកំលោះបានប្រាប់ថា “អត់ទេ ខ្ញុំខ្ចប់ទុកហូបពេលថ្ងៃត្រង់នៅថ្ងៃស្អែក” ម្ចាស់ហាងបានលួចនិយាយគ្នាហើយបានដៅចំពោះ សិស្សកំលោះម្នាក់នោះថាប្រាកដជាគ្រួសារមានជីវភាពមិនសូវល្អហើយមើលទៅ។
ស្វាមីអាណិតខ្លាំងពេកបានលួចដាក់ម្ហូបដូចជា សាច់ជ្រូកចៀន ឆាបន្លែគ្រប់មុខ និង ខសាច់ជ្រូកពងទា ដាក់ចូលទៅក្នុងប្រអប់ ដោយដាក់បាយនៅខាងលើ ធ្វើឲ្យភរិយាឆ្ងល់ជាខ្លាំងហើយបានសួរថា បើសិនជាចង់ជួយគាត់ហើយ ហេតុអ្វីបានជាស្វាមីយកម្ហូបដាក់លាក់នៅពីក្រោម!?

ស្វាមីបានឆ្លើយតបវិញថា “បើសិនជាយើងធ្វើបែបនោះអាចឲ្យក្មេងមានអារម្មណ៍ថាល្អៀសខ្លួនក៏ថាបានណា…ហើយអាចធ្វើឲ្យក្មេងមិនហ៊ានមកហូបបាយហាងនេះទៀត គួរឲ្យអាណិតណាស់ មួយថ្ងៃៗហូបតែបាយសទទេ តើមានកម្លាំងឯណានឹងរៀនសូត្រទៅន៎!”
ភរិយាបានឮស្វាមីនិយាយបែបនេះអត់សរសើរស្វាមីមិនបាន ក្រៅពីជួយក្មេងហើយថែមទាំងគិតដល់ចិត្តអាម្មណ៍របស់ក្មេងទៀតផង!

ការជួយរបស់ស្វាមីនិងភរិយាមួយគូនេះ បានធ្វើឲ្យសិស្សកំលោះម្នាក់នោះរំជួលចិត្តទប់ទឹកភ្នែកលែងជាប់។ ជារៀងរាល់ល្ងាចក្មេងប្រុសម្នាក់នោះបានមកហូបបាយនៅហាងនេះរាល់ថ្ងៃ ដោយទិញតែ “បាយស១ចាន និងបាយស១ប្រអប់” គឺទិញនេះគ្រប់ពេល ហើយច្បាស់ណាស់ថាបាយប្រអប់ដែលទិញយកទៅផ្ទះនោះមានថែមមុខម្ហូបផ្សេងៗទៀតជារៀងរាល់ថ្ងៃ។

សិស្សកំលោះធ្វើបែបនេះជាច្រើនឆ្នាំ រហូតបានរៀនចប់ ពេលវេលាកន្លងទៅរាប់សិបឆ្នាំក្មេងប្រុសម្នាក់នោះមិនដែលមកហាងនេះទៀតឡើយ។

រហូតដល់ម្ចាស់ហាងបានទទួលលិខិតប្រគល់ដីឲ្យទៅម្ចាស់គេវិញ ពីរនាក់ស្វាមីនិងភរិយាពិបាកចិត្តគិតអ្វីមិនចេញ ព្រោះវាដូចភ្លាមៗទន់ហន់ពេក បើសិនប្រគល់ដីឲ្យគេវិញគាត់ទាំងពីរនាក់នឹងគ្មានការងារធ្វើ គ្មានទីជម្រកសម្រាប់ប្រកបមុខរបររកស៊ី ប៉ុន្ដែនៅសុខៗស្រាប់តែមានប្រធានក្រុមហ៊ុនមួយកន្លែងបានមកដល់ហាងរបស់គាត់ ។
ប្រធានក្រុមហ៊ុនបាននិយាយទៅកាន់ពួកគាត់ទាំងពីរថា ក្រុមហ៊ុនរបស់យើងត្រូវការឲ្យហាងរបស់លោកអ៊ំទៅបើកនៅក្នុងក្រុមហ៊ុន ព្រោះ ចៅហ្វាយនាយរបស់យើងគាត់ចូលចិត្តហូបអាហារនៅហាងរបស់លោកអ៊ំខ្លាំងណាស់” ហើយសូមកុំបារម្ភពីរឿងជួលឬរឿងឧបករណ៍ប្រើប្រាស់អី ព្រោះតម្លៃគឺហ្វ្រីជូនអ៊ំតែម្ដង ហើយឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ពួកយើងបានរៀបចំត្រៀមទុករួចរាល់ហើយ គ្រាន់តែឲ្យអ៊ំទៅមើលថែម្ហូបអាហារគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ។

ពីរនាក់ស្វាមីភរិយាបានឮបែបនេះភ្ញាក់ផ្អើលចិត្តជាខ្លាំងក៏ប្រញាប់សួរទៅវិញថា “តើចៅហ្វាយនាយរបស់ពួកលោកគឺជានរណា ហេតុអ្វីបានជាមានចិត្តល្អនឹងខ្ញុំម៉្លេះ? …” ប្រធានម្នាក់នោះបានឆ្លើយតបទៅវិញថា “គាត់គឺជាមនុស្សដែលចូលចិត្តម្ហូបថ្វីដៃរបស់លោកអ៊ំជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ”
ក្រោយពីរៀនចប់សិស្សកំលោះម្នាក់នោះបានតាំងចិត្តព្យាយាម រហូតធ្វើគាត់មានក្រុមហ៊ុនធំៗ ហើយគាត់មិនដែលភ្លេចថា ទម្រាំខ្លួនឯងនឹងមានថ្ងៃនេះក៏ព្រោះតែបានទទួលការជួយពីស្វាមីនិងភរិយាដែលមានហាងអាហារតូចៗ បើសិនជាគ្មានលោកអ៊ំទាំងពីរនាក់ ប្រាកដណាស់ថាគាត់នឹងមិនមកដល់ចំណុចនេះឡើយ…។

ក្រោយពីបាននិយាយគ្នាចប់សព្វគ្រប់ហើយ លោកប្រធានបានឱនគោរពហើយនិយាយទៅកាន់លោកអ៊ំទាំងពីរ មុននឹងគាត់លាត្រឡប់ទៅវិញ “សំណាងល្អលោកអ៊ំ ថ្ងៃស្ងែកជួបគ្នា” ។
ការជួយគ្នាមិនចាំបាច់ត្រូវមានមាសប្រាក់មហាសាលនោះទេ គ្រាន់តែរបស់តិចតួចស្ដួចស្ដើង ក៏អាចធ្វើទៅបានដែរ ដូចជាទង្វើរបស់ម្ចាស់ហាងនេះជាដើម គាត់មិនត្រឹមតែជួយប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងយល់ដល់អារម្មណ៍អ្នកដែលត្រូវជួយទៀតផង។

មិនធម្មតាមែន!! មកជ្រាបពីប្រវត្តិ របស់តារាសម្តែងជើងចាស់ដ៏ល្បី អ្នកស្រី ឌី សាវ៉េត

(ភ្នំពេញ)៖ អ្នកស្រី ឌី សាវ៉េត គឺជាតារាសម្តែងជើងចាស់ របស់កម្ពុជាមួយដួង ដែលត្រូវបានទស្សនិកជនគ្រប់ទិសទី ទទួលស្គាល់ថាជាតារាសម្តែង ដែលមានទេពកោសល្យ និងសមត្ថភាពខ្ពស់ ផ្នែកវិស័យសិល្បៈ។ តារាសម្តែងជើងចាស់ ដែលគ្រប់គ្នាដាក់រហស្សនាមថា «បុប្ឆារីកគ្រប់រដូវ» រូបនេះ ត្រូវបានប្រជាជនខ្មែរ ដែលតែងតែគាំទ្រស្នាដៃ សម្តែងរបស់អ្នកស្រី គាំទ្រយ៉ាងខ្លាំង រហូតដល់មានភាពល្បីល្បាយ តាំងពីទសវត្សរ៍ ៦០-៧០ មកម្ល៉េះ។

អ្នកស្រី ឌី សាវ៉េត កើតនៅក្នុងឆ្នាំ ១៩៤៤ នៅរាជធានីភ្នំពេញ ដែលបច្ចុប្បន្ននេះ អ្នកស្រីមានអាយុ៧៤ឆ្នាំ។ រំឭកប្រវត្តិសំខាន់ៗមួយចំនួន ក្នុងវិស័យសិល្បៈ

– អ្នកស្រី ឌីសាវ៉េត ធ្លាប់ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ ជាបវរកញ្ញាលេខ១ ទូទាំងប្រទេសកម្ពុជានៅក្នុង ឆ្នាំ១៩៥៩ ដោយក្នុងនោះ អ្នកស្រី មានអាយុ ១៥ឆ្នាំ
– ខ្សែភាពយន្តមួយ ដែលមានចំណងជើងថា «ក្បូនជីវិត» គឺជាខ្សែភាពយន្ត ដែលអ្នកស្រី បានចូលសម្តែងជាលើកដំបូង គឺក្នុងឆ្នាំ ១៩៦២
– រយៈពេល ១៣ឆ្នាំ ដោយរាប់ចាប់ពីឆ្នាំ ១៩៦២ រហូតដល់ ឆ្នាំ ១៩៧៥ មានខ្សែភាពយន្តចំនួន ៦៥ ដែលអ្នកស្រី ឌី សាវ៉េត បានចូលរួមសម្តែង ដោយក្នុងនោះ មានរឿងមួយចំនួនធំ ត្រូវបានចាក់បញ្ចាំង និងមួយចំនួនទៀត មិនបានចាក់បញ្ចាំងនោះទេ ដោយសារកាលនោះ ប្រទេសមានសង្រ្គាម និងតម្រូវឲ្យអ្នកស្រី ឌី សាវ៉េត ចេញទៅស្រុកក្រៅមួយរយៈ
– ក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៣ អ្នកស្រី បានវិលត្រឡប់ មកមាតុភូមិកំណើត ប្រទេសកម្ពុជាវិញ។
– ក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៨ តារាសម្តែងជើងចាស់ អ្នកស្រី ឌី សាវ៉េត ត្រូវបានគេហៅថា អ្នកគ្រូ ដោយអ្នកស្រី បានបើកបង្រៀនសិល្បៈសម្តែង ដោយមិនគិតថ្លៃ។
– អ្នកស្រី ឌី សាវ៉េត ធ្លាប់បានទទួលពានរង្វាន់កិត្តិយសផ្សេងៗ ព្រមទាំងទទួលបានមេដាយ ពីអតីតព្រះមហាក្សត្រ ព្រះករុណា នរោត្តមសីហនុ ព្រះបរមរតនកោដ ផងដែរ។

នៅក្នុងវិស័យសិល្បៈ អ្នកស្រី ឌី សាវ៉េត មិនត្រឹមតែទទួលបានការគាំទ្រ ពីសំណាក់ទស្សនិកក្នុងស្រុកនោះទេ គឺអ្នកស្រី ថែមទាំងទទួលស្គាល់ពីប្រិយមិត្ត ក្រៅប្រទេសផងដែរ ពោលគឺ អ្នកស្រី ធ្លាប់បានចេញទៅសម្តែងនៅ ប្រទេសថៃ សឹង្ហបុរី ហុងកុង និងតៃវ៉ាន់។ អ្នកស្រី ឌី សាវ៉េត មកទល់នឹងបច្ចុប្បន្ននេះ នៅតែស្រស់ស្អាត ហើយនៅតែបន្តអាជីព ជាតារាសម្ដែងក្នុងប្រទេសកម្ពុជាដដែល ខណៈតារាជើងចាស់មួយចំនួន បានចាកចេញពីស្រុកកំណើតទៅរស់នៅប្រទេសក្រៅ។

សូមជម្រាបថា បច្ចុប្បន្នអ្នកស្រី ឌី សាវ៉េត កំពុងរស់ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងជានិច្ចកាល អ្នកស្រីតែបង្ហាញវត្តមាន ក្នុងកម្មវិធីសិល្បៈតូចធំនានា អ្វីដែលពិសេសនោះ គឺវត្តមានរបស់ អ្នកស្រីនៅតែមានទស្សនិកជនគាំទ្រច្រើន និងមានប្រជាប្រិយភាពដដែល៕

ឡូយមែនអាយដុល!! ព្រាប សុវត្ថិ និងភរិយា បង្ហាញភាពផ្អែមល្ហែមនឹងគ្នាធ្វើអោយក្មេងៗសុំខ្មាស់

មណ្ឌលគីរី៖ សុភមង្គលនៅក្នុងគ្រួសាររបស់តារាចម្រៀងដ៏មានប្រជាប្រិយភាព លោកព្រាប សុវត្ថិ ត្រូវបានមហាជនជាច្រើន តែងតែលេចនូវពាក្យសរសើរ និងរំភើប ក្រោយឃើញលោក និងភរិយាតែងតែបង្ហាញភាពផ្អែមល្ហែម ផ្តល់ភាពកក់ក្តៅរវាងគ្នា ទោះបីជាបច្ចុប្បន្នលោកមានភាពមមាញឹកនៅក្នុងការងារយ៉ាងណាក្តី។

ជាក់ស្តែង កាលពីពេលថ្មីៗនេះ តារាប្រុសរូបសម្រស់សង្ហារូបនេះ ក៏បាននាំគ្រួសារ ដើរលេងកម្សាន្តនៅតំបន់ទឹកជ្រោះ ដែលស្ថិតក្នុងទេសភាពយ៉ាងស្អាតគួរឲ្យចង់គយគន់ នៅក្នុងខេត្តមណ្ឌលគីរី ពោរពេញដោយភាពរីករាយ និងសុភមង្គលយ៉ាងខ្លាំង។

ព្រាប សុវត្ថិ និងភរិយា បង្ហាញភាពផ្អែមល្ហែម

ទន្ទឹមនឹងនេះដែរ ភរិយារបស់លោកក៏បានបង្ហាញរូបប៉ុន្មានសន្លឹក ដ៏ផ្អែមល្ហែម អោបគ្នាយ៉ាងមានក្តីសុខ ភ្ជាប់ជាមួយនឹងសារដ៏ខ្លីមានអត្ថន័យយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ធ្វើឲ្យអ្នកគាំទ្រជាច្រើនសឹងលើសជាតិស្ករ។ ដោយក្នុងនោះភរិយាជាទីស្រលាញ់របស់លោកបាននិយាយយ៉ាងដូច្នោះថា៖«មើលទៅបង នៅតែស្រស់សង្ហា សម្រាប់អូនដូចពីមុនចឹង»។

ព្រាប សុវត្ថិ និងគ្រួសារ ក្នុងដំណើរកម្សាន្ត

តាមរយៈសារដ៏ខ្លី និងរូបភាពដ៏មានសុភមង្គលប៉ុន្មានសន្លឹកនេះ បានធ្វើឲ្យអ្នកគាំទ្រជាច្រើនរំភើបជំនួសគ្រួសារមួយនេះ ដែលទោះបីជាមានវ័យច្រើន មានកូន៣នាក់រួចមកហើយក្តី តែក្តីស្រលាញ់របស់ពួកគេតែងតែបែបនេះ មិនប្រែបន្តិចសោះឡើយ៕

សូមទស្សនារូបភាពខាងក្រោមនេះ ដើម្បីជ្រាបកាន់តែច្បាស់៖

មិនធម្មតាមែន!! ក្រុមក្មេងខ្មែរ កំពុងរញ្ជួយខ្លាំង ក្នុងបទ «មិនដួល» ព្រោះបង្កប់អត្ថន័យ លើកទឹកចិត្តអ្នកដែលកំពុងធ្លាក់ចូល ក្នុងជំងឺបាក់ទឹកចិត្ត

(ភ្នំពេញ)៖ ជាការពិត ថ្មីៗនេះជំងឺបាក់ទឹកចិត្ត ឬ (Depression) កំពុងក្លាយជាប្រធានបទក្តៅមួយ ក្នុងបណ្តាញសង្គម ខណៈយុវវ័យមួយចំនួន មានរឿងរ៉ាវពិបាកចិត្តបន្តិចបន្តួច ក៏ខ្លាចថា ខ្លួនមានជំងឺបាក់ទឹកចិត្ត ព្រោះគិតថាគ្មានអ្នកស្រឡាញ់ គ្មានអ្នកបារម្ភ រហូតសម្លាប់ខ្លួនឯងក៏មាន។

តែយ៉ាងណា សកម្មភាព ឬការគិតបែបនេះ គឺខុសទាំងស្រុង ព្រោះមនុស្សម្នាក់តែងតែជួបបញ្ហា ក្នុងជីវិតរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ អ្វីដែលសំខាន់ គឺត្រូវចេះដើរចេញពីបញ្ហាទាំងនោះ ដោយការដោះស្រាយ ប្រកបដោយបញ្ញា និងផ្តល់កម្លាំងចិត្ត លើកទឹកចិត្តខ្លួនឯងជានិច្ច។ ហេតុនេះហើយ ដើម្បីចូលរួមលើកទឹកចិត្ត បុគ្គលដែលកំពុងអស់សង្ឃឹម ក្រុមក្មេងខ្មែរ បានផលិតច្រៀងមួយបទ មានចំណងជើងថា «មិនដួល» ជាស្នាដៃថ្មីមួយទៀត សម្រាប់អ្នកបាក់ទឹកចិត្ត។

មហាជនធ្វើការកត់សម្គាល់ឃើញថា ក្នុងបទចម្រៀងថ្មីមួយនេះ កំពុងទទួលបានការគាំទ្រច្រើន ពីសំណាក់ទស្សនិកជន ព្រោះទាំងការសម្តែង និងអត្ថន័យនៃបទចម្រៀង គឺសុទ្ធតែបង្កប់នូវការអប់រំ ទាំងការចេះតស៊ូក្នុងជីវិត មិនចុះចាញ់នឹងបញ្ហា ព្រមទាំងការចេះជួយគ្នាទៅវិញទៅមកជាដើម។ បន្ថែមពីនេះ បើងាកមកសំនៀងរបស់អ្នកចម្រៀងវិញ គឺពិតជាពីរោះ មានទឹកដមមែនទែន គួបផ្សំជាមួយនឹងការសម្តែងយ៉ាងល្អពីសំណាក់ ក្រុមរាំ D-Man និងស្នាដៃដឹកនាំ ប្រកបដោយទេពកោសល្យពីសំណាក់ លោក ជា សុជាតិ និងលោក កៅ ពន្លឺ។

ចង់ដឹងថា ចម្រៀងមួយបទនេះ ពីរោះ និងមានអត្ថន័យអប់រំកម្រិតណានោះ សូមរីករាយទស្សនាវីដេអូ ខាងក្រោម៖